Πώς έμαθα να φτιάχνω ελληνικό καφέ

Μιας και σας έλεγα τις προάλλες για το μπρίκι που σε κάνει ευτυχισμένη, ήρθε νομίζω η ώρα να σας αφηγηθώ το πώς έμαθα να φτιάχνω ελληνικό καφέ σε κανονικά μπρίκι (όχι ηλεκτρικό).

Είναι μια ιστορία που εκτυλίχθηκε όταν πήγαινα στο δημοτικό, μάλλον στην Τρίτη ή Τετάρτη.
Άνοιξη καιρού, λοιπόν, ένα απογευματάκι που η μαμά μου καθόταν στην αυλή , μου λέει ξαφνικά και απροειδοποίητα: 
-Θες να σε μάθω να φτιάχνεις καφέ,Δεσποινάκι;
-Βεβαίως μαμά, λέω εγώ, ούσα ανήσυχο και δημιουργικό πλάσμα από τότε.



Πάμε στην κουζίνα, η μαμά μου δείχνει πως ανάβει το μάτι το μικρό της κουζίνας, μου εξηγεί πώς μετράμε το νερό με την κούπα, πόση ζάχαρη και πόσο καφέ βάζουμε, πώς ανακατεύουμε το νεροζούμι και μετά μου λέει:
-Μόλις το δεις να φουσκώνει, αμέσως, βγάλε το μπρίκι από τη φωτιά και ρίξε τον καφέ στο φλιτζανάκι,εντάξει;
-Εντάξει!
Με αφήνει, πάει,κάθεται, μόλις βλέπω εγώ τον καφέ να φουσκώνει, αποσύρω το μπρίκι, σβήνω μάτι, σερβίρω καφέ και της τον πάω
-Μπράβο,παιδί μου! μου λέει η μαμά, περιχαρής εγώ, αναμένω να βρω ευκαιρία να φτιάξω κι άλλον καφέ.
Μετά από μια δυο μέρες, έλειπε η μαμά μου και ο μπαμπάς μου ήθελε καφέ, οπότε του λέω
-Μπαμπά, μου έμαθε η μαμά να φτιάχνω καφέ, θα σου φτιάξω εγώ!
-Μπράβο,παιδί μου! μου λέει ο μπαμπάς και φεύγω για την κουζίνα.
Ξεκινάω τα γνωστά, ανάβω μάτι,μετράω νερό, βάζω ζάχαρη-καφέ, ανακατεύω και μόλις φουσκώσει ο καφές αποσύρω,σερβίρω και πάω τον καφέ στο μπαμπά.
Μόλις τον βλέπει ο μπαμπάς,με το καϊμάκι του και τις ωραίες του φουσκάλες μου λέει:

Αυτή τη φωτογραφία μου την έστειλε η Antri Filippou στο facebook

-Τι καφές είναι αυτός;
-Γιατί τι έχει; του λέω εγώ
-Δεν είναι έτσι,παιδάκι μου, ο καφές ο καλός, πάμε να σου δείξω.
Πάμε πάλι κουζίνα. Σκέφτομαι μέσα μου ότι μάλλον κάτι δεν κατάλαβα καλά από αυτά που μου εξήγησε η μαμά και παρακολουθώ προσεχτικά τον πατέρα μου, να δω πώς φτιάχνεται τελικά ο ρημαδοκαφές.
-Μετράς τόσο νερό στο φλιτζάνι, το ρίχνεις στο μπρίκι, βάζεις τόση ζάχαρη και τόσο καφέ, ανακατεύεις με το κουταλάκι και μόλις αρχίσει να φουσκώνει,περιμένεις λίγο, βγάζεις από το μάτι, ανακατεύεις,ξαναβάζεις στο μάτι, ξαναπεριμένεις και ξανά το ίδιο. Μετά βγάζεις από το μάτι και σερβίρεις και μην ξεχάσεις το μάτι ανοιχτό, εντάξει;
-Εντάξει!
Πεποισμένη από το μπαμπά ότι η μαμά δε μου τα εξήγησε καλά και πιστεύοντας ότι δεν της άρεσε ο καφές που της έφτιαξα (αφού δεν είχα μάθει σωστά), αλλά δε μου το είπε για να μη με στενοχωρήσει, μόλις επιστρέφει η μαμά της προτείνω να της φτιάξω καφέ.
Η μαμά που δεν είχε πιει ακόμα καφέ απογευματινό, δέχεται.
Φτιάχνω τον καφέ λοιπόν, ακριβώς όπως μου εξήγησε ο μπαμπάς,τον βράζω εν ολίγοις με τις ώρες (που λέει ο λόγος), και τον πάω στη μάνα μου.

-Τι είν΄αυτό παιδάκι μου;μου λέει η μαμά μόλις βλέπει το νεροζούμι!Που είναι οι φουσκάλες, πού είναι το καϊμάκι; Έτσι σου έδειξα εγώ να φτιάχνεις τον καφέ;
-Θα με τρελάνετε,ρε μαμά; Ο μπαμπάς μου είπε αυτό κι αυτό να κάνω!
Με τα πολλά, μου εξήγησε η μαμά ότι αυτή θέλει τον καφέ με πολύ καϊμάκι και φουσκάλες, αλλά ο μπαμπάς τον θέλει πολύ βρασμένο χωρίς καϊμάκι.
Έτσι έμαθα να φτιάχνω ελληνικό καφέ, αλλιώς της μαμάς και αλλιώς του μπαμπά.
Παρά την προσπάθειά μου αυτή όμως, για κάποιο περίεργο λόγο δε θυμάμαι να μου ζητούσαν και πολύ συχνά να φτιάξω τον καφέ. Ίσως επειδή είχα ένα θέμα με τα πήγαιν'έλα και τα γεμάτα φλιτζάνια και έπρεπε να σηκωθούν να πάρουν μόνοι τους τον καφέ από την κουζίνα για να μη μου χυθεί στη μεταφορά, οπότε μιας και θα σηκωνόντουσαν έτσι κι αλλιώς τον έφτιαχναν μόνοι τους.
Εγώ δεν πολυσυμπάθησα ποτέ τον ελληνικό καφέ. Έχω πιει ελάχιστες φορές κι αυτές μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Ενώ μου αρέσει η μυρωδιά του, δε μου αρέσει καθόλου η γεύση του.

Θέλω να μου πεις στα σχόλια,εσύ πώς τον πίνεις τον καφέ σου;

Δες σχετικά:Μπορεί ένα μπρίκι να σε κάνει ευτυχισμένη;
Η ιστορία ενός φλιτζανιού ή πώς έγινα coffee addict


Facebook / Pinterest  / Instagram